11-امر به معروف و نهی از منکر + مقام معظم رهبری + استاد مطهری + خاطره ی سوسن خانم!
"لَعن الله الآمرينَ بالمَعروف التاركين لَه ، و الناهين عَن المُنكر العاملين به"
"نفرين خدا بر آن كسانى كه امر به معروف كنند و خود آن را ترك گويند، و نهى از منكر كنند و خود مرتكب آن شوند."
++منبع: نهج البلاغه خطبه 129 ++
+یادداشت:
بیانات مقام معظم رهبری در دیدارهای مختلف در باره ی امر به معروف و نهی از منکر:
بيانات در ديدار اقشار مختلف مردم قم، به مناسبت فرا رسيدن 19 دي ماه سالروز قيام مردم قم 1368/10/19
"من ميخواهم اين واجب فراموش شدهي اسلام را به ياد شما و ملت ايران بياورم: امر به معروف و نهي از منكر. همهي آحاد مردم بايد وظيفهي امر كردن به كار خوب و نهي كردن از كار بد را براي خود قايل باشند. اين، تضمينكنندهي حيات طيبه در نظام اسلامي خواهد بود. عمل كنيم تا آثارش را ببينيم. امر به معروف، يك مرحلهي گفتن و يك مرحلهي عمل دارد. مرحلهي عمل، يعني اقدام با دست و با زور. اين مرحله، امروز به عهدهي حكومت است و بايد با اجازهي حكومت انجام بگيرد ولاغير. اما گفتن با زبان، بر همه واجب است و همه بايد آن را بدون ملاحظه انجام بدهند......
گفتن گناه به گناهكار با زبان خوش و با لحن مناسب و در جايي هم با زبان تند ـ در مواردي كه مفسدهيي به وجود نيايد ـ گناه را در جامعه كم خواهد كرد و به ضعف و انزوا خواهد انداخت. چرا ما از اين موضوع غافليم؟ همهي آحاد مردم، در محيط كسب و خانه و جمع دوستان و در محيط درس و دانشگاه و كلا در هر جايي كه هستند، اگر خلافي را ديدند، به خلافكار بگويند: اين، از نظر اسلام خلاف است; چرا انجام ميدهي؟ گفتن همين يك كلمه مؤثر است. اگر زبانهاي گوناگون و نفسهاي مختلف گناه را تذكر بدهند، گناهكار به طور غالب از گناه و تخلف دست خواهد كشيد; چه اين تخلف، تخلف شرعي و چه تخلف از قوانين باشد."
سخنراني در ديدار گروه كثيري از دانشجويان و دانشآموزان، به مناسبت سيزدهم آبان ماه 1370/08/15
"بعضى جوانان به ما نامه مىنويسند كه اجازه بدهيد ما با اين تظاهرات منكراتى، مقابله و مبارزه كنيم. خيلى خوب، مقابله بكنيد؛ اما چهطور؟ بريزيد، طرف مقابل را تكه پاره كنيد؟! نه، اين نيست. حرف بزنيد، بگوييد؛ يك كلمه بيشتر هم نمىخواهد؛ لازم نيست يك سخنرانى بكنيد. كسى كه مىبينيد خلافى را مرتكب مىشود - دروغ، غيبت، تهمت، كينورزى نسبت به برادر مؤمن، بىاعتنايى به محرّمات دين، بىاعتنايى به مقدسات، اهانت به پذيرفتههاى ايمانى مردم، پوشش نامناسب، حركت زشت - يك كلمهى آسان بيشتر نمىخواهد؛ بگوييد اين كار شما خلاف است، نكنيد؛ لازم هم نيست كه با خشم همراه باشد. شما بگوييد، ديگران هم بگويند، گناه در جامعه خواهد خشكيد."
بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامى در جلسه پرسش و پاسخ دانشگاه تهران 1377/02/22
"بهترین شیوه برخورد با منکرات چیست؟
بستگى به این دارد که چه کسى بخواهد برخورد کند. اگر شما بخواهید برخورد کنید، «زبان» است. شما به غیر از زبان، هیچ تکلیف دیگرى ندارید. نهى از منکر براى مردم، فقط زبانى است. البته براى حکومت، اینطور نیست. اگر منکر بزرگى باشد، برخورد حکومت احیاناً ممکن است برخورد قانونى و خشن هم باشد؛ لیکن نهى از منکر و امر به معروفى که در شرع مقدّس اسلام هست، زبان است؛ "انّما هى اللسان"
تعجّب نکنید. من به شما عرض مىکنم که تأثیر امر و نهى زبانى – اگر انجام گیرد – از تأثیر مشت پولادین حکومتها بیشتر است. من چند سال است که گفتهام امر به معروف و نهى از منکر. البته عدّهاى این کار را مىکنند؛ اما همه نمىکنند. همه تجربه نمىکنند، مىگویند آقا چرا اثر نمىکند؛ تجربه کنید. منکرى را که دیدید، با زبان تذکّر دهید. اصلاً لازم هم نیست زبان گزنده باشد و یا شما براى رفع آن منکر، سخنرانى بکنید. یک کلمه بگویید: آقا! خانم! برادر! این منکر است. شما بگویید، نفر دوم بگوید، نفر سوم بگوید، نفر دهم بگوید، نفر پنجاهم بگوید؛ کى مىتواند منکر را ادامه دهد؟
البته به شما بگویم عزیزان من! منکر را باید بشناسید. چیزهایى ممکن است به نظر بعضى منکر بیاید؛ در حالى که منکر نباشد. باید معروف و منکر را بشناسید. واقعاً باید بدانید این منکر است. بعضى گفتهاند که باید احتمال تأثیر وجود داشته باشد. من مىگویم احتمال تأثیر همه جا قطعى است؛ مگر در نزد حکومتهاى قلدر، قدرتمندان و سلاطین. آنهایند که البته حرف حساب به گوششان فرو نمىرود و اثر نمىکند؛ اما براى مردم چرا. براى مردم، حرف اثر دارد. بنابراین، پاسخ من این شد که بهترین روش براى شما که از من سؤال کردید، «زبان» است."
ديدار فرماندهان گردانهاى عاشوراى نيروهاى مقاومت بسيج در سالروز شهادت امام سجّاد(ع) 1371/04/22
"مسألهى امر به معروف و نهى از منكر، مثل مسألهى نماز است. ياد گرفتنى است. بايد برويد ياد بگيريد. مسأله دارد كه كجا و چگونه بايد امر به معروف و نهى از منكر كرد؟ البته من عرض مىكنم - قبلاً هم گفتهام - در جامعهىاسلامى، تكليف عامهى مردم، امر به معروف و نهى از منكر با لسان است؛ با زبان.
اگر كار به برخورد بكشد، آن ديگر تكليف مسؤولين است. آنها بايد وارد شوند. اما امر به معروف و نهى از منكر زبانى، مهمتر است. عاملى كه جامعه را اصلاح مىكند، همين نهى از منكر زبانى است. به آن آدم بدكار، به آن آدم خلافكار، به آن آدمى كه اشاعهى فحشا مىكند، به آن آدمى كه مىخواهد قبح گناه را از جامعه ببرد، مردم بايد بگويند. ده نفر، صد نفر، هزار نفر! افكار عمومى روى وجود و ذهن او بايد سنگينى كند. اين، شكنندهترين چيزهاست. همين نيروهاى مؤمن و بسيجى و حزباللهى؛ يعنى همين عامهى مردم مؤمن؛ يعنى همين اكثريت عظيم كشور عزيز ما."
+دیگر نوشت:
مطلبی از "استاد مطهری" درباره ی مرز امر به معروف و نهی از منکر در "ص 250 حماسه ی حسینی ج 1"
"بعضی از علمای اسلام، و خیلی متاسفم که باید بگویم بعضی از علمای بزرگ شیعه که از آنها چنین انتظاری نمی رفت، می گویند: مرز امر به معروف و نهی از منکر،بی ضرری است نه بی مفسده ای، ضرری به جان یا مال یا آبرویت نرسد، یعنی اگر پای ضرر به اینها در میان بود،امر به معروف و نهی از منکر را رها کن! آن، کوچکتر از این است که با احترام جان یا آبرو یا بدن برابری کند! ارزش امر به معروف و نهی از منکر را پایین می آورند."
+خاطره نوشت:
خاطره ای به نام سوسن خانم منتشر شده در وبلاگ کوله به دوش:
"سوسن
سوسن خانم! ابرو کمون! چشم عسلی...
صدای آهنگ اونقدر زیاد بود که انگار باعث شده بود هرکی از اون خیابون رد میشه به نظر در حال قر دادن بیاد!
داخل مغازه ی ویدئو کلوب شدم، آقاهه با خوشرویی اومد جلو.
گفتم: این سر و صدا چیه راه انداختین؟
ترسیده بود که ارشادی باشم [حتما به خاطر چادرم!]؛ مثل بچه کوچیکا گفت: من اولین باره اینو میذارم.
گفتم: من هر شب دارم ازینجا رد میشم، مدام از این نوع آهنگا میذارید.
گفت: مگه فقط منم؟ همه میذارن، الان برید همین میدون کرج ببینید چند تا مغازه ازین بدتر گذاشتن.
گفتم من به اونها کاری ندارم، فعلا دارم از شما می پرسم، این چه آهنگیه؟
گفت این مال ایران موزیکه، ایران موزیک که مال خودتونه!
گفتم ولی این آهنگی که من می شنوم مجاز نیست، تازه اگرم باشه مال این نیست که شما صداشو اینجوری تو خیابون پخش کنید...
چاره ای جز از رو رفتن ندید، خاموش کرد و معذرت خواهی.
منم گفتم امیدوارم دیگه تکرار نشه، و بیرون اومدم..."