صندوقچه ی حدیث

13-پنج چیزی که اینجاست، آنجا نگرد! + آیت الله مجتهدی + صحیفه ی نور امام خمینی + شهید وکیل زاده

" أَوحَى اللهُ تَعالى الى داوُدَ "علی ‏نبینا ‏و‏ آله ‏و‏ علیه ‏السلام" يا داودُ انِّي وَضَعتُ خَمسَةً في خَمسَةٍ و

النَّاسُ يَطلُبونَها في خَمسَةٍ غَيرِها فَلا يَجدونَها. وَضَعتُ العِلمَ في الجُوع و الجَهدِ و هُمْ يَطلُبونَهُ في الشَّبَعِ

و الرّاحَةِ فَلا يَجدُونَهُ وَضَعتُ العِزَّ في طاعَتی و هُم يَطلُبونَهُ فی خِدمَةِ السُّلطانِ فَلا يَجدونَهُ و وَضَعتُ الغِنَى

في القَناعَةِ و هُم يَطلُبونَهُ فی كَثرَةِ المَالِ فَلا يَجدونَهُ وَ وَضَعتُ رضايَ فی سَخَطِ النَّفسِ و هُم يَطلُبونَهُ فی

رِضَا النَّفسِ فَلا يَجدونَهُ وَضَعتُ الرَّاحَةَ فی الجَنَّةِ و هُم يَطلُبونَها فی الدُّنيا فَلا يَجِدونَها."


" خداوند متعال به حضرت داود (ع)  وحی نمود: ای داود! من پنج چیز را در پنج چیز قرار دادم و مردم در

پنج چیز دیگر به دنبال آن‏ها می‏ گردند و آن‏ها را نمی ‏یابند،

1-  علم را در گرسنگی و تلاش قرار دادم و حال آنکه مردم در سیری و راحتی به دنبال آن می‏ گردند و آن

را نمی ‏یابند

2- عزت را در اطاعت از خود قرار دادم و مردم در خدمت کردن به پادشاهان آن را می‏ جویند و آن را

نمی ‏یابند

3- بی‏ نیازی را در قناعت قرار دادم و مردم در مال زیاد دنبال آن هستند و آن را نمی ‏یابند

4- رضایت خود را در خشم نفس قرار دادم و مردم در رضایت نفس آن را طلب می‏ کنند و آن را نمی ‏یابند

5- راحتی را در بهشت قرار دادم ولی مردم در دنیا دنبال آن می‏ گردند و آن را نمی یابند.


"++منبع:     عدةالداعي: ص 179   -   بحارالانوار، ج‏75، ص 453  ++


+یادداشت:

مطلبی تحت عنوان "عزت و نفوذ ناپذیری اثر ارزشمند قناعت" از علی حسین زاده:

"عزّت و نفوذ ناپذيري اثر ارزشمند قناعت است. فردي كه به آنچه دارد، قانع نيست، همواره در صدد

است كه كمبودهاي مادّي خود را بر طرف سازد و چون تأمين اين نيازها در موارد زيادي مستلزم در

خواست از ديگراناست و از سوي ديگر، اين كمبودها بي انتها مي‏باشد، نيل به آنچه كه فرد در اختيار

ندارد،مستلزم ابراز نياز مداوم به ديگران است. اين همان چيزي است كه عزّت و نفوذ ناپذيري فرد را

به شدّت به خطر مي‏اندازد. از اينرو، در روايات بسياري قناعت موجب عزّت دانسته شده است."


++   منبع:  فصل‌ نامه علمي  -  تخصصي  معرفت  اخلاقي

سال اول شماره چهارم، پاييز 1389 صفحه 135 - 115  ++


+بیت نوشت:

بیتی زیبا از حضرت مولانا در باره ی قناعت:

" از   قناعت   هیچ  کس  بی  جان    نشد                       از    حریصی  هیچ  کس  سلطان    نشد "


+وصیت نوشت:

بخشی از وصیت نامه شهید وکیل زاده:

"این دنیا فانی شدنی است و جهان باقی که پایانی بر آن نیست پیش روی شماست. پس چه بهتر

است که چند روزی در این دنیا رنجهایی را به خاطر خدا بیشتر کشیده تا در آخرت روسفید پیش خدای

تعالی بروید."


++منبع: کتاب معبر "

+کوتاه نوشت: 

یک خط کوتاه درباره ی دنیا، همان دنیایی که . . . . . . . . ."

"دنیا همان جاییست که

عمر دل‌خوشی‌هایش خیلی کوتاه است....."


+زیبا نوشت:

بخشی ازبیانات مقام معظم رهبری مبنی بر "عزت مسلمین در سایه ی ایمان و درک روشن و عمیق

از توحید":

"توحيد يعنى رهايى انسان از عبوديت و اطاعت و تسليم در برابر هر چيز و هركس به جز خدا؛ يعنى

گسستن بندهاى سلطه‌ى نظامهاى بشرى؛ يعنى شكستن طلسم ترس از قدرتهاى شيطانى و مادّى؛

يعنى تكيه بر اقتدارات بى‌نهايتى كه خداوند در نهاد انسان قرارداده و از او بكارگيرى آنها را همچون

فريضه‌يى تخلف‌ناپذير، طلب كرده است؛ يعنى اعتماد به وعده‌ى الهى در پيروزى مستضعفين بر ستمگران

و مستكبرين به شرط قيام و مبارزه و استقامت؛ يعنى دل‌بستن به رحمت خدا و نهراسيدن از احتمال

شكست؛  يعنى استقبال از زحمات و خطراتى كه در راه تحقق وعده‌ى الهى، آدمى را تهديد مى‌كند؛

يعنى مشكلات راه را به حساب خدا گذاشتن و خود را به پيروزى حتمى و نهايى اميدوار داشتن؛ يعنى

در مبارزه، چشم به هدف عالى - كه نجات جامعه از هرگونه ستم و تبعيض و جهل و شرك است - دوختن

و عوض ناكاميهاى شخصى و ميان راهى را نزد خدا جستن؛ و خلاصه يعنى خود را مرتبط و متصل به

اقيانوس لايزال قدرت و حكمت الهى ديدن و به سمت هدف اعلى‌، با اميد و بى‌تشويش شتافتن. همه‌ى

عزت و اعتلايى كه به مسلمين وعده داده شده، در سايه‌ى چنين ايمان و درك روشن و عميقى از توحيد

است."


پيام به مناسبت اولين سالگرد ارتحال حضرت امام خمينى(ره)        1369/03/10


+دوباره نوشت:

مطلبی با عنوان "قناعت، راه بی نیازی" از استاد میر صادق سید نژاد:

" از نشانه های خوش بختی انسان در زندگی آن است که به اندازه ای از امکانات مادی و توانایی

مالی برخوردار باشد که مجبور نشود که دست به سوی دیگران دراز کند. به منظور در امان ماندن از

این پیش آمد ناگوار توصیه های زیادی از ناحیه رهبران الهی برای افراد بشر عرضه شده است که از

جمله آنها سفارش به پرهیز از سستی و بی کاری و خودداری از اسراف و ریخت وپاش در زندگی و

ضرورت داشتن برنامه دقیق برای زندگی است. در این زمینه یکی از مهم ترین رهنمودها رعایت اصل

قناعت است.


++ منبع:     میرصادق سیدنژاد  مجله گلبرگ -  اردیبهشت 1381، شماره 29    ++


+خیلی زیبا نوشت:

مطلبی زیبا از امام خمینی (ره) درباره ی جلب رضایت خدا:

"من با خداى خود پيمان بست ه‏ام كه رضاى او را بر رضاى مردم و دوستان مقدم دارم؛ اگر تمام جهان

عليه من قيام كنند دست از حق و حقيقت برنمى دارم. من كار به تاريخ و آنچه اتفاق مى‏افتد ندارم؛

من تنها بايد به وظيفه شرعى خود عمل كنم."


++ منبع: صحيفه امام خمینی (ره)  ج‏ 21 ص 331  نامه به آقاى منتظرى

(عدم  صلاحيت  براى  تصدى  رهبرى   نظام   جمهورى   اسلامى)    ++


+خودم نوشت:

در کلیپی دیدم که  آیت الله مجتهدی همین حدیث قدسی (انّی وضَعتُ...)  را بیان میکنند و وقتی به

علم و شکم خالی می رسند می فرمایند:

"علم در شکم خالیه ، اینا که پر خوری میکنن ، طلبه ، ملا نمیشن

شیخ انصاری ، مجتهد شد ، مرجع شد ، چی شد، غذا های مختصر میخورد 

سابقا علما ، غذا های مختصر میخوردن ، نون و ماستی ، اشکنه ای ، غذای ساده ای {می خوردند}

بله، اینا با نون خالی طلبه بودن  ، با نون و ماست اینا درس خوندن

(در اینجا اسم کسی را میبرند که متوجه نمیشوم ) . . . غذا نداشت

شبا میرفت تو کوچه این آشغال کاهو ها رو از تو خاک ها جمع میکرد 

میبرد ، برگ کاهو رو میشست میخورد، این شامش بود 

اینطوری بود، چراغ نداشتن مطالعه کنن، میرفتن توالت مدرسه ، با چراغ توالت {مطالعه می کردند}

بعضی از علما در نجف میرفتن رو پشت بوم و از مهتاب استفاده میکردن  نور مهتاب ، چراغ نداشتن

{تا مطالعه کنند}"


+آخر نوشت:

مطلبی با عنوان "راه کسب معارف الهی و گرسنگی دادن به خود"از استاد محمدحسین رضا زاده :

"یکی از آثار روزه رسیدن به علم و حکمت است. به نظر می‏رسد این علم هم دانش ‏های تحصیلی را

شامل می شود و هم معارفی که از ناحیه خداوند به قلوب انسان‏ های مؤمن تابانده می ‏شود، چه

اینکه اولاً وقتی معده پر باشد جهاز بدن عمدتاً در حال تلاش برای هضم این غذا هستند و در نتیجه فکر

و ذهن انسان به خوبی نمی تواند فعالیت کند و در نتیجه انسان در زمانی که معده او خالی باشد قدرت

فراگیری بالاتری دارد و ثانیاً معده پر، فرد را از خداوند دور می‏ سازد و در مقابل، گرسنگیِ همراه با ایمان،

موجب نزدیکی انسان به خداوند می ‏شود و در نتیجه او برای کسب معارف الهی نزدیک تر می‏شود. خلاصه

اینکه علم در گرسنگی است نه در پر بودن شکم.... راه کسب معارف الهی و علوم الهامی، گرسنگی دادن

به خود است. البته گرسنگی دادن مشروع و در دایره شرع مقدس اسلام."


حجة الاسلام والمسلمین  محمدحسین رضا زاده   استاد جامعه علمیه امیرالمؤمنین (ع)



برچسب‌ها: حدیث قدسی به حضرت داود علیه السلام, جمله ی زیبا صحیفه ی نور امام خمینی, وصیت نامه ی شهید وکیل زاده, عزت اثر قناعت, درس اخلاق آیت الله مجتهدی
+ نوشته شده در  یکشنبه ۲۲ بهمن۱۳۹۱ساعت 1:5  توسط وارث  |